Kredi kartı gecikmeleri %13'e ulaştı, kredi büyümesi GSYH'nin gerisinde kaldı

New York Fed verilerine göre, 90 gün veya daha uzun süre geciken kredi kartı bakiyelerinin payı ilk çeyrekte %13 ile 2008 sonrası zirveye yaklaştı. Ancak WalletHub verileri, ortalama bir hanenin yaklaşık 11.500 dolar kart borcu taşıdığını gösteriyor; bu, enflasyona göre düzeltilmiş terimlerle 2007 zirvesindeki miktardan neredeyse 1.600 dolar daha az.

"Yüksek gecikme oranı, geniş bir tüketici erimesinden ziyade, pandemi dönemi kredilerinin kötüleşen belirli bir dönemini yansıtıyor," dedi Moody's Ratings'de kıdemli analist olan Michael Taiano. "İşler istikrarlı, ancak bir kez işinizi kaybettiğinizde yenisini bulmak daha uzun sürebiliyor, bu nedenle temerrüde düşen bazı tüketiciler tipik şekilde iyileşmiyor."

Federal Reserve'in harcanabilir kişisel gelirin bir parçası olarak tüketici borç ödeme ödemeleri ölçütü, dördüncü çeyrekte %5,4 ile yirmi yıl önceki %7+ seviyesinin oldukça altında kaldı. Bankaların tüketici kartı kredilerini izleyen ayrı bir Fed metriği, bakiyelerin %3'ünden azının en az 30 gün geciktiğini gösteriyor; bu, 2007'de %4'ün üzerindeki ve sonraki yıllarda neredeyse %7'ye ulaşan zirveyle karşılaştırılıyor. Fark, New York Fed'in kredi raporlarında hala duran silinmiş bakiyeleri dahil etmesinden kaynaklanıyor; yani %13 rakamı, mevcut stres kadar önceki yıllardan biriken kötü borçları da yakalıyor.

Pandemi dönemi kredilerinin kalıntısı artık yeni kredi arzını kısıtlıyor. Bankalar sigortalama standartlarını sıkılaştırdı ve Fed verileri, kredi kartı kredisi büyümesinin, pandemi sonrası dönemin büyük bölümünde nominal GSYH büyümesini geride bıraktıktan sonra, şimdi onun gerisinde kaldığını gösteriyor. Bu bir ikilem yaratıyor: Çok az kredi, özellikle kitle pazarı haneleri için fiyatlar ücretlerden daha hızlı yükselirken tüketici harcamalarını kısıtlayabilir.

Temizlenmeyen Pandemi Dönemi

New York Fed'in 90 günlük gecikme metriği, bankaların zaten sildiği ancak tüketici kredi raporlarında kalan bakiyeleri içeriyor. Bu kredilerin çoğu, teşvik ödemelerinin kredi puanlarını yükselttiği ve yeni borçlanmada bir artış sağladığı pandemi döneminde başlatıldı. Hükümet desteği azaldıkça ve enflasyon satın alma gücünü aşındırdıkça, pandemiden önce bile marjinal durumda olan bir borçlu alt kümesi temerrüde düşmeye başladı.

Sonuç, çoğu borçlu ödemelerini güncel tutarken manşet gecikme oranını şişiren bir sorunlu borç yığınıdır. Fed verilerine göre, bankaların kredi kartlarındaki silme oranları ilk çeyrekte yaklaşık %3,8 ile 1985'ten bu yana ortalama %4,3'ün altında kaldı. Bu kayıplar, kredi kartı getirilerini artıran ve temerrütleri dengelemeye yardımcı olan bugünkü yüksek faiz oranlarında daha yönetilebilir durumda.

Kredi Yavaşlaması Büyüme Sorunu Yaratıyor

Bankalar için daha büyük endişe, yeni kredilerdeki geri çekilme. Fed rakamları, pandemi sonrası dönemde GSYH'ye göre keskin bir şekilde büyüdükten sonra, banka kredi kartı kredisi büyümesinin son zamanlarda nominal GSYH genişlemesinin gerisinde kaldığını gösteriyor. Bu, kimin kart veya daha büyük bir kredi limiti alacağını sınırlayan daha sıkı sigortalama kriterlerini yansıtıyor.

Borç verenler için bu, net faiz marjlarının olası Federal Reserve faiz indirimlerinden baskıyla karşı karşıya olduğu bir dönemde kredi portföyü genişlemesini kısıtlıyor. Fed fonlama oranındaki her 25 baz puanlık indirim, değişken faizli kart kredilerinin getirisini düşürerek bankaların döner bakiyeler üzerinde kazandığı spread'i sıkıştırıyor.

Tüketiciler için sıkılaşma, borç ödeme oranının tarihsel olarak düşük olmasına rağmen giderek yükseldiği bir dönemde geliyor. Dördüncü çeyrekteki %5,4'lük okuma, bir yıl önceki %5,2 ve 2022'deki %4,9'dan yüksekti; bu da borç taşıma maliyetinin çoğu hane için yönetilebilir kalsa bile arttığını gösteriyor.

Bazı borçlular, bugün %6'nın üzerindeki oranlarda pandemi dönemi ipoteğini yeniden finanse etme maliyeti göz önüne alındığında, ev sermayesine başvurmak yerine kart borcu taşımayı tercih ediyor olabilir. %3'lük bir ipoteğin nakdi yeniden finansmanı, bir kart bakiyesini kademeli olarak ödemekten çok daha pahalı olacağından, kart borcunun kalması için bir teşvik yaratıyor.

Sonuç, iki tüketici segmentine sahip bir ekonomi: borçlarına rahatça hizmet edebilen çoğunluk ve pandemi dönemi borçluları arasında yoğunlaşan, zorluk çeken bir azınlık. Bankalar ve perakendeciler için risk, sıkılaşan kredi kanalının ikinci gruba harcamalarını düzleştirmek için daha az seçenek bırakması ve tüketim üzerindeki baskıyı artırmasıdır.

Bu makale yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi niteliği taşımaz.