Ticari depoların göçmen gözaltı merkezlerine dönüştürülmesini öngören 38 milyar dolarlık plan, İç Güvenlik Bakanlığı'nın iç denetim birimi tarafından soruşturuluyor ve bu durum yaklaşık 50 federal yükleniciyi ve eski Bakan Kristi Noem'i mercek altına alıyor.
İç Güvenlik Bakanlığı (DHS) müfettişliği, eski Bakan Kristi Noem tarafından desteklenen 38 milyar dolarlık depodan gözaltı merkezine dönüştürme programı hakkında, ICE'nin tesisler için piyasa fiyatlarının %11 ile %13 üzerinde ödeme yaptığına dair bir Wall Street Journal haberinin ardından soruşturma başlattı.
Konuya yakın bir kişi soruşturmayı doğrulayarak, müfettişliğin Çarşamba günü bakanlığın tüm depo satın alımlarını gözden geçirecek olan bir "ICE gözaltı alanı edinimi denetimi" duyurmasının beklendiğini belirtti. Bu politika, Noem ve baş danışmanı Corey Lewandowski'nin imza girişimiydi.
Noem yönetiminde DHS, geçen yaz kitlesel sınır dışı çabalarını finanse etmek için kabul edilen "One Big Beautiful Bill" tarafından finanse edilen bir planın parçası olarak 11 boş depo için en az 1 milyar dolar harcadı. Ocak 2025'ten bu yana, yaklaşık 50 yüklenici depo ile ilgili hizmetler için 1,7 milyar dolar aldı; federal işlerde yeni olan bazı firmalar 100 milyon doların üzerinde sözleşmeler imzaladı.
Soruşturma, Trump yönetiminin kitlesel sınır dışı stratejisinin temel taşını donduruyor ve federal gözaltı sözleşmelerinin geleceği üzerine belirsizlik yaratıyor. Noem'in halefi Markwayne Mullin, depo dönüştürme planını zaten durdurdu; bu da 2025'te karları artan GEO Group ve CoreCivic gibi özel hapishane işletmecilerinden kiralama yapmaya yönelik potansiyel bir geri dönüş yaratıyor.
İnceleme, hükümetin gözaltı alanları üzerindeki doğrudan mülkiyetini genişletmeye yönelik agresif ve maliyetli bir stratejiye ışık tutuyor. Noem ve Lewandowski, Amazon gibi perakendeciler tarafından daha yaygın olarak kullanılan mülkler olan depoları satın almanın ve dönüştürmenin, özel şirketlerden ve yerel yönetimlerden tesis kiralama yönteminden uzaklaşmak için gerekli bir adım olduğunu savunmuşlardı. Hedef, bu yerlerin bazılarında aynı anda 8.000 kadar kişiyi barındırmaktı.
Ancak her iki partiden eleştirmenler, boş depoları satın alıp donatmanın, mevcut ve uygun şekilde yapılandırılmış hapishane tesislerini edinmekten çok daha yavaş ve pahalı olduğuna dikkat çekerek mantığı sorguladılar. Satın alınan mülkler, büyük gözaltı nüfuslarını desteklemek için uygun imar ve temel tesisattan yoksundu, bu da önemli lojistik ve finansal engeller yarattı.
Müfettişlik denetiminin ana odak noktası, edinme, yenileme ve lojistik hizmetler için verilen yaklaşık 1,7 milyar dolarlık sözleşmeler olacak. Wall Street Journal'ın hükümet verileri üzerindeki analizi, sözleşme alanların çoğunun göçmen gözaltı sektöründe yeni olduğunu ortaya koydu.
Örneğin, ABD Sahil Güvenlik limanlarına destek konusunda uzmanlaşmış bir savunma yüklenicisi olan KVG LLC'ye, göçmen gözaltı konusunda önceden deneyimi olmamasına rağmen Mart ayında 113 milyon dolardan fazla değerinde üç yıllık bir sözleşme verildi. Diğer bir şirket olan SK2, Haziran 2024'te Porto Riko'da kuruldu ve Ocak 2025'te ilk federal ödülü olan 6 milyon dolarlık bir DHS sözleşmesi aldı. Journal, depo planıyla ilgili anlaşmalar yapmadan önce hiç federal sözleşme almamış dört firma daha belirledi; bu firmaların birleşik sözleşme değerleri 500 milyon dolara ulaşıyor.
Bakan Mullin tarafından uygulanan duraklatma, önemli bir politika değişikliğine işaret ediyor. Depo stratejisi, hükümetin The GEO Group ve CoreCivic gibi özel yüklenicilere olan uzun süreli güveninden bir kopuştu. Public Citizen raporuna göre, bu firmalar federal gözaltı sözleşmelerinden muazzam karlar elde ettiler; GEO Group'un karı 2024'teki 32 milyon dolardan 2025'te 254 milyon doların üzerine çıktı. CoreCivic'in karları 2025'te 116,5 milyon dolara ulaştı.
Özel işletmecilere olan bu güven, gözaltındakilerin günde 1 dolar gibi düşük bir ücretle çalıştırılması gibi konularda yasal zorluklarla karşılaşması nedeniyle kendi içinde tartışmalıdır. Michigan'daki bir federal temyiz mahkemesinin yakın tarihli bir kararı, hükümetin zorunlu gözaltı politikasına karşı savaşan göçmenlerin yanında yer aldı; bu politika, gözaltı sayılarını yaklaşık 73.000 kişiyle rekor bir seviyeye çıkarmaya yardımcı olmuştu.
Müfettişliğin Noem'in depo programına yönelik soruşturması, ABD göçmen gözaltı ortamının çekişmeli yapısına bir başka karmaşıklık katmanı ekliyor. Sonuç, federal sözleşme uygulamalarını yeniden şekillendirebilir ve hükümetin kendi tesislerine mi yöneleceğini yoksa özel sektörle olan tartışmalı ortaklıklarına mı döneceğini belirleyebilir.
Bu makale sadece bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi teşkil etmez.
