Öne Çıkanlar:
Klasik Amerikan yaz işi neredeyse yarım yüzyıldır kayboluyor — ancak işler ortadan kalktığı için değil.
16-19 yaş arası gençlerin yaz işi sahibi olma oranı 1979'dan bu yana üçte birden fazla azalarak %48,5'ten %31,1'e geriledi. Bunun temel nedeni, eğitimin artan getirisinin gençleri işgücü piyasasından çekmesi.
"Üniversite diplomasının sağladığı ücret primi, 1970'lerin sonu ile 2000 yılı arasında kabaca ikiye katlanarak yaklaşık %40'tan neredeyse %80'e yükseldi," diyor Harvard Üniversitesi ekonomi profesörü Roland Fryer. "Bir 16 yaşındakinin bir zamanlar Gap'te gömlek katlayarak geçirdiği saatin fırsat maliyeti artık çok daha yüksek."
Fryer'ın Çalışma İstatistikleri Bürosu verilerine dayanan analizine göre, 17 puanlık istihdam düşüşünün yaklaşık 18 puanı gençlerin işgücünden ayrılmasından kaynaklanırken, yaklaşık 1 puanı zayıf talebi yansıtıyor. Genç işsizlik oranı bugün %14 seviyesinde bulunuyor ve 1979'daki %16'nın altında. Enflasyona göre düzeltilmiş federal asgari ücret, 1968'deki zirvesine kıyasla yaklaşık %40 daha düşük değerde. BLS verilerine göre, okula kayıtlı olmayan gençler arasında bile işgücüne katılım oranı 2000 ile 2015 arasında %76'dan %65'e geriledi.
Bu düşüş, gelire göre keskin bir ayrışmayı maskeliyor. 2023 yazında, aile geliri 100.000-150.000 dolar arasında olan gençlerin %46'sı bir işte çalışırken, geliri 30.000 doların altında olan ailelerden gelen gençlerde bu oran yalnızca dörtte bir civarındaydı. Varlıklı gençler için maaş çekinden vazgeçmek, araştırma stajlarına ve SAT hazırlığına yatırım yapmak anlamına geliyor. Düşük gelirli gençler için aynı istatistik, erişilebilir pozisyonların kıtlığını yansıtıyor — New York City'nin yaz işleri programı bu yıl yaklaşık 100.000 kontenjan için 200.000'e yakın başvuru aldı ve yerler piyango usulü dağıtıldı.
Sonuçlar sadece harçlıktan ibaret değil. Chicago'nun yaz işleri programı üzerine yapılan bir araştırma, sekiz haftalık bir pozisyonun dezavantajlı gençler arasında şiddet içeren suç tutuklamalarını %43 oranında azalttığını ve bu etkinin iş bittikten sonra da arttığını ortaya koydu. Ekonomist Sara Heller'in araştırmasına göre, New York'un piyango bazlı programının vergi ve ölüm kayıtlarıyla eşleştirilen yaklaşık 290.000 kaydı kapsayan ayrı bir analizi, bir yaz işi kazanmanın sonraki yıllarda ölüm riskini yaklaşık %18 oranında azalttığını ve bunun genç erkekler arasında daha az cinayetten kaynaklandığını gösterdi.
Ancak aynı New York işleri, katılımcıların daha sonraki kazançlarını artırmadı ve üniversiteye gitme oranlarını değiştirmedi. Bu da dezavantajlı gençler için yaz çalışmasının temel değerinin, beşeri sermaye oluşumundan ziyade yapı ve gelir olduğunu gösteriyor.
İki Yönlü Piyasa
Mevcut yaz işe alım döngüsü yeni bir karmaşıklık ekledi. Son iki yılda, restoran ve lunaparklardaki mevsimsel işe alımların gerilemesi ve otomasyonun giriş seviyesi rollerde yaygınlaşmasıyla genç işsizlik oranı yaklaşık %11'den %14'ün üzerine çıktı. Fryer, talep tarafındaki bu yumuşamanın gerçek olduğunu ancak 45 yıllık ters yönlü bir trendin üzerindeki iki yıllık bir titreşimi temsil ettiğini söylüyor.
Sonuç, ikiye bölünmüş bir işgücü piyasasıdır. Varlıklı gençler, üniversite kabullerini ve yaşam boyu kazançlarını artıracak faaliyetlere rasyonel olarak yatırım yapıyor. Yaz maaşlarına en çok ihtiyaç duyan düşük gelirli gençler ise, bir zamanlar yanlarında sıraya giren daha az sayıdaki varlıklı akranlarına karşı rekabet ederek, gerçekten bulabildikleri işlerin giderek azalan havuzuyla karşı karşıya kalıyor.
"Başıboş kalabilecek bir genç için yapı ve harcayacak parası olmayan bir aile için nakit, piyango çalışmalarının en önemli olduğunu söylediği tam olarak iki şeydir," diye yazdı Fryer.
Bu makale yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi niteliği taşımamaktadır.
